Tegoroczna odsłona Narodowego Czytania skłoniła ósmoklasistów do sięgnięcia po arcydzieło polskiego romantyzmu – „Dziady cz. II” Adama Mickiewicza. Młodzież postanowiła porzucić tradycyjne szkolne mury na rzecz przestrzeni, która sama w sobie opowiada historię. Miejsce wydarzenia okazało się strzałem w dziesiątkę. Lekturę dramatu czytano bowiem na szkolnym strychu, spowitym półmrokiem i tajemniczą aurą. W surowej przestrzeni unosił się niepowtarzalny klimat, idealnie współgrający z mickiewiczowską wizją obrzędu. Ósmoklasiści zadbali o każdy detal, który mógłby potęgować nastrój grozy i skupienia. Zaprosili do czytania również swoją wychowawczynię panią Martę, która przyjęła na siebie niecodzienną rolę aniołka. Jej obecność dodała całemu widowisku głębszego wymiaru, łącząc powagę utworu z ciepłem szkolnej wspólnoty. To wyjątkowe przedpołudnie udowodniło, że klasyka polskiej literatury wcale nie musi być teorią z podręcznika. „Dziady cz. II” ożyły na nowo, zostawiając w sercach uczestników niezapomniane wrażenia i udowadniając, że „ciemno wszędzie, głucho wszędzie” może stać się początkiem wielkiej artystycznej przygody.
